Քաղաքագիտություն

Ռազմահայրենասիրական դաստիերակություն

Տեղեկանալով կառավարության, այս վերջին որոշման մասին միանշանակ պատրաստ եմ հայտնել`իմ բացասական,կարծիքը <<ռազմահայրենասիրական դաստիերակություն>>կոչվող նախագծի մասին:Այն,ոչ միայն իմ,այլ նաև վստահ եմ, իմ սերնդակիցների համար ևս աբսուրդ է համարվում:Նախագիծը չափից դուրս,անբնական է և միանշանակ չի կարող բնական,անկեղծ մղումներ առաջացնել անհատի մոտ,ով կսկսի հայրենասեր դառնալ:Առաջին հայացքից,որոշումն ընդունողները ասում են,որ մտածում են,մեր անվտանգության և ապագայի մասին:Սակայն,այն երբեք չի կարող ինձ համար ապահով ապագա խոստանալ ,կամ առավել ևս ապահով երշխիք:Եթե,այս ամենը ի կատար ածվի,ապա այն անչափ վտանգավոր է,ներկայիս և ապագա սերունդների դաստիերակման,հոգեբանության և որպես անհատ ինքնորոշման համար:Այս որոշումը ապահովություն չէ,այն պարզզապես,սահման է դնում անհատի առաջ:Վերջիվերջո ոչ պետությունն է,որոշում,որ անհատը հայրենասեր է. կամ պետք է դառնա և ոչ էլ կրթությունը,այլ դա անհատի անձնական որոշման հարցն է:Փորձելով ենթադրել, թե ինչ ,հետևանքներ կարող է ունենալ անհատը, տվյալ կրթությունը ստանալուց,հետո միանշանակ այն վտանգավոր կարող է լինել ,ոչ միայն իր կյանքի ,այլ նաև ոչ հայրենասեր անհատի համար:Այդ ամենը կարող է ոչ տեղին բարդություն առաջ բերել առավել ևս լարված հարաբերություններ ունեցող հայ-ադրբեջանական,հայ-թուրքական ընդհանուր  գործնթացում:Շատ վտանգավոր է,հայրենասիրության տվյալ կրթությունը Հայաստնի պարագայում,միանշանակ այն պոտենցիալ մարդասպան է դարձնելու մանուկ հասակից երեխային:Միանշանակ այս որդեգրած քաղաքականությունը պետք է մերժվի ամեն կերպով:

Ֆաշիզմ

Բառը ծագում է իտալերեն fascio ճառագայթ բառից, որը հռոմեական իշխանության խորհրդանիշներից էր և որը 1919 թ.-ից սկսեց օգտագործվել Մուսոլինիի զինյալների կողմից։ Շարժումը որկվում է որպես տոտալիտար և կարելի է ամփոփել Մուսոլինիի հետևյալ նախադասության մեջ.Ամեն ինչ պետության միջոցով, ոչինչ առանց պետության, ոչինչ ընդդեմ պետության: Իր լայն իմաստով ֆաշիզմը որակվում է որպես Լուսավորիչների դարաշրջանի դեմոկրատական հումանիզմի արժեքներին ռեակցիոն գաղափարախոսություն։ Առաջանալով դեմոկրատական արժեքների ֆրյուստրացիայից ֆաշիզմը ժխտում է մարդու իրավունքները, կոմունիզմը, անարխիզմը, անհատական ազատությունները և լիբերալիզմը։